Onderhoud van de fluit:
De fluit moet schoon en stofvrij worden gehouden. Als er vuil in de fluit blijft vastzitten wordt het bespelen van het instrument lastiger. Een ander neveneffect is dat de klank onzuiver wordt. Wil men het vuil verwijderen dan wordt de fluit met koud water doorgespoeld. Wil men de fluit inwendig reinigen dan kan men gebruik maken van een schoon borsteltje. Het inwendig reinigen van de fluit moet zeer zorgvuldig gebeuren.
Geschiedenis:
De Turkse invloeden zijn van grote invloed geweest op de ontwikkeling van de militaire muziek. Later zullen nog meerdere muziekinstrumenten van de Turken worden overgenomen.
Ook de pijperfluit is van oosterse oorsprong. Het was een lange, nagebouwde palmhouten dwarsfluit zonder kleppen en werd vroeger pijp genoemd.
In de 15de eeuw was de Zwitserse infanterie het eerste leger die de combinatie van trom en pijperfluit gingen toepassen in het leger. Doordat Zwitserse huurlingen hun diensten aanboden aan andere legers namen deze legers ook de combinatie van trom en pijperfluit over. Dit werd gezien als een belangrijk stadium in de ontwikkeling van de marsmuziek in Europa. Nu werd er een muziekinstrument in gebruik genomen waarop melodieën geblazen kon worden. Op de trompet was dit toen nog niet mogelijk.
In de Middeleeuwen werd in Nederland het gilde der stadpijpers opgericht. Zij moesten optreden bij diverse plechtigheden. Ook mochten zij in hun vrije tijd particuliere feestelijkheden opluisteren. Tevens bewezen zij de stad andere diensten, zoals politiedienst of optreden als schrijver, nachtwacht of torenwachter. Ook vergezelden de pijpers niet zelden de heren magistraten op hun ambtsreizen of representatie-bezoeken aan andere steden. Oude rekeningen tonen aan, dat er een vrij geregeld verkeer bestond tussen de speellieden van de diverse steden.
In het jaar 1694 werd er voor het eerst gebruik gemaakt van een pijper in de krijgsmacht. Wanneer de pijpers officieel in Nederlandse militaire onderdelen werden ingedeeld is niet geheel duidelijk. Wel is er officieel sprake van de pijper in 1699 vier jaar nadat het regiment scheepszeesoldaten (het huidige korps mariniers). is opgericht. De pijper had een belangrijke functie aan boord, naast het geven van signalen zorgde hij ook voor vertier aan boord van de schepen. Hij beschikte dan ook over meerdere fluiten die hij droeg aan een fluitenbos.
De schril klinkende Des fluit was voor de signalen en marsen, daarnaast beschikte hij over een fluit in C voor vertier en vermaak van het scheepsvolk en de fluit gestemd in A voor droefenis.
De fluit, zoals deze thans nog door de mariniers wordt gebruikt is een cilindrisch geboorde buis, voorzien van een blaasgat en zes klankgaten. Het is een dwarsfluit die sedert het begin der 16de eeuw in feite geen verandering heeft ondergaan. Wel werd het instrument in verschillende stemmingen gebouwd. Zo hadden de mariniers er vroeger drie: een grote fluit diende voor treurmuziek, een andere voor scheepsgebruik en de kleine fluit werd gebruikt voor marsmuziek en signalen. De instrumenten kunnen worden meegevoerd in een metalen koker, de zogenaamde fluitenbos.
De conclusie van dit verhaal is dat de pijperfluit een heel belangrijke plaats in ons land in nam. Bij de infanterie (Landmacht) werd in1819 de pijperfluit vervangen door de signaalhoorn in Bes. De trompet in Es was bestemd voor de Cavalerie (bereden wapen) De mariniers zijn thans de enige Nederlandse militairen, die nog uit rukken onder begeleiding van dezelfde soort muziek trom en fluit, waarop eens de troepen van Maurits en Frederik Hendrik marcheerden. Daarnaast beschikt het korps tamboers en pijpers van de mariniers over een uitgebreid en modern repertoire die zij zelfstandig als samen met de marinierskapel uitvoeren.
Bron: artikel van Dhr. Vuijk
In het onderstaande filmpje ziet u hoe een dwarsfluit gemaakt wordt.